می دانم که می آیی

.

.

.

روز جمعه شد و دلبر نیومد

ای خدا کاسه ی صبرم سر اومد

عشق من ساقی من ساغر من

اشک من خنده ی من دلبر من

ای خدا عمری بده تا نمیرم

آقامو ببینم و بعد بمیرم

همیشه این آرزو تو دل نمونه

آخه این آرزوی همه مونه

گل نرگس گل سرخ حیدری

به خدا تو از همه دل می بری

من که از دیدن تو سیر نمیشم

آقا،اگه یک نگام کنی پیر نمیشم

الهی کور بشه چشم دشمنات

هر چی عاشقت بشه یه جان فدات

می دونم توهم منو دوسم داری

اما از کارای من خبر داری

روزی سؤال می شود

زیباترین کلامت را بگو

چه می گویم؟!

بی شک به فکر فرو می روم، می اندیشم که چه بگویم؟!

آخر کدامین سخنم زیباترین است

ولی باز سؤال می شود

زیباترین کلامت را بگو

این بار عمیق تر به فکر فرو می روم، زیباترین کلام؟!

تا به حال به این نیاندیشیده بودم

آخر از میان کلامان کدامین زیباتر است

به تکاپو می افتم، سعی میکنم، و تلاش بسیار

و باز سؤال می شود

زیباترین کلامت را بگو

دیگر طاقتم طاق می شود

سکوت بهترین است

آری سکوت زیباترین کلامی است که همه چیز را در بر می گیرد

سکوت

سکوتی که شیرینی و زیبایی آن را نتوان وصف کرد

من زیباترین کلام را داشتم می گفتم

" سکوت "

سکوتی که چو شکسته شود زیبایی خود را از دست می داد

ولی با این حال سعی کردم تا بفهمانم که این است زیباترین کلام من!

هر چه پرسید، سکوت را اختیار کردم

که در آخر...

آری او نیز زیباترین کلام مرا دریافته بود

او نیز سکوت کرد

همان زیباترین کلام را.

« نجوای دل»

گاه سوختن را قانونی است

برای خوابیدن تردیدی نیست!

نمی گویم برای زنده بودن باید انفاس را شمرد

ولی می توان برای زیستن بهترین شد...

« نجوای دل»