اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَینِ وَ عَلی عَلیِّ بنِ الحُسنِ وَ عَلی اَولادِ الحُسینِ وَ عَلی اَصحابِ الحُسینِ

سلام بر حسین(ع) و بر علی بن الحسین(ع) و بر فرزندان حسین و بر اصحاب حسین(ع)

ایام سوگواری و عزاداری آقا ابا عبدالله الحسین(ع) رو  به

 پیشگاه امام زمام (عج) ، همچنین به تمامی شیفتگان و دلباختگان

 حضرتش از صمیم قلبم تسلیت عرض می کنم.

گفت یا رب این سرم این پیکرم

این علمدار رشید این اکبرم

این من و این ذکر یارب یاربم

این من و این ناله های زینبم

مهمان سپیده ، نیمه شب آمد و رفت

تا مسلخ عشق ، با ادب آمد و رفت

سرمست کسی که باده ی هستی زد

سیراب کسی که تشنه لب آمد و رفت

«علیرضا قزوه»

آن سو نگران ، نگاه پیغمبر بود

خورشید ، رسول آه پیغمبر بود

ای تیغ پلید ، می شکستی ای کاش

آن حنجره بوسه گاه پیغمبر بود

«ساعدباقری»

حرکت کاروان کربلا به طرف شام 19 محرم 61 قمری

آیا این از دادگری است ای فرزند آزاد شده ها. زنان خود را در پرده می داری و دختران رسول خدا را در حال اسارت به این سو و آن سو می کشی؟ پرده شان می دری و چهره شان را هویدا می سازی! دشمنان آنان را از شهری به شهری می کشند در حالی که از مردانشان سرپرستی و از حامیانشان دلسوزی را در کنار خویش ندارند. و این همه از سر، سرکشی توست بر خدای و افکار رسول خدا و کنار زدن آنچه را وی از نزد خداوند آورده بود.

حضرت زینب(س) بحار ج 45 ص 158

یکی از راههای ارتباط با امام زمان(عج)، گریستن بر ابا عبد الله(ع)...

یکی از راههای ارتباط با امام زمان(عج)، گریستن بر ابا عبد الله(ع) و خواندن زیارت عاشورا و توسل به حضرت خامس آل عباست.

چگونه گریه بر امام حسین(ع) مرا به امام زمان(عج) پیوند می دهد؟

عاملی که باعث شده است من از امامم بریده ام، پرده ی ضخیم گناه و رذایل است که آمده است و جلو قلب من و چشم دلم پرده کشیده است و من نمی توانم آقایم را با شناخت زیارت کنم. عامل بریدگی، گناه است و گریه بر امام حسین(ع) به منزله ی از بین برنده ی گناه است.

گاهی انسان قلبش با گفتن یک «یا الله» با گفتن یک «یا ربّ یا لا یَملِکُ اِلاّ الدُّعا فَاِنَّکَ فَعّالٌ لِما تَشاءٌ ، یا مَنِ اسمُهُ دَواءٌ، وَ ذِکرُهُ شِفاءٌ، وَ طاعَتُهُ غِنیً اِرحَم مَن رأسُ مالِهِ الرَّجاءُ، وَ سِلاحُهُ البُکاءُ» دلش نورانی می شود. گاهی با گریه، گاهی با صدقات و گاهی با تلاوت قرآن. گاهی کسی می آید و می گوید: آقا! من هر کاری کردم دلم سبک و خنک نشد چه کنم؟ به او می گویم: برو برای امام حسین(ع) گریه کن. گریه بر ابی عبدالله الحسین(ع) تیزاب است. تاریکی، ظلمت و لکه ی گناه را محو و نابود می کند. مانع ارتباط گناه است، گریه بر امام حسین(ع) لکه و آلودگی را از بین می برد، وقتی ابر گناه رفت می توانم چهره ی امامم را مشاهده کنم. این لمّ و سرّ گریه بر امام حسین(ع) است. هر کس متوسل به امام حسین(ع) بشود و این برنامه را ادامه دهد، آن گاه است که به محضر نورانی آقا امام زمان(عج) می رسد.

نیمه شب

        دل خسته

                 تنهایی

                            و من...

مرور آنچه بود و هست

       آزار می دهد

                    خویشتن خویش را.

تصویر

       کاروان خسته

                    به دیده شکسته ولی فاتح زمان!

ضجه هایم بلند بر آسمانها می تازد

                        مرواریدم غلتان

    صدای هق هق خود را چگونه نمایان نکنم؟!

نیمه شب

       و باز

             من

                  اشک می ریزم

تا که محرمی شوم

                     ولی...

                     محرمیت را قابلیتی است و من...

به تصویر می کشم هرآنچه از خوبی و بدی است

هرآنچه در سرشتمان است

و زندگی

          به چه ماند؟!

سفری است

بس تلخ و ناگوار

و روزی هم شاید

شیرین و گوارا.

می اندیشم

           هنوز،

               قابلیت آن را ندارم

شاید باید نقابی زنم بر خود

          .

          .

          .

     سکوت!

خود می دانم

   عملی کردن ناممکن

                 شرایط زمان ، خفقان آور

نفس کشیدن جرم

                    و من...

می نگرم ، از برای آنچه که خود می خواهم باشم ،

                                                که نیستم!

جاده ام ، خلوت

              و کسی نیست هم پای صحبتم

نه گوش شنوا ،

             و نه بر دردهایم تسکین دهنده ای!

                                              وای بر من...

سینه ام سوزان

          بغضی که همیشه بوده

                          و دریغ از شکستن آن

چه آزار دهنده است صدای هولناکی که نیمه شب برمی خیزد!

ستاره ها بیدارند

و آسمان

           نیمه شب ها

                       در اندوه هر غم موجودی

                                         رنگ سیاهی بر خود گرفته.

و فردا ، روزی دگر است

حرکت بد نیست

                     به خود بیاندیش...!!!

«نجوای دل»

انتظاری نوسان داشت.

نگاهی در راه مانده بود

و صدایی در تنهایی می گریست.

زمین نیز از ناسامانی نا اهلان گداخته ،طاقت از کف داده و بی تاب حضور "او" است.

اکنون بوستان بشر طالب شکوفه نرگس است که طراوت روح و ریحان و شمیم

گل های محمدی را به ارمغان آورد . اینک قرون متمادی گذشته اند و انسان هر

روز بیش از پیش ،ظلم و ستم و خرابی و درد را تجربه می کند.

 بیا که اگر نیایی

در انتظار دیدارت شقایقها ، نشکفته پر پر می شوند .

حدیث امام زمان(عج): « اکثرو الدعا الفرج فان ذالک فرجکم »

برای تعجیل فرج ، بسیار دعا کنید ، چرا که فرج شما نیز در فرج من است.

Imam Zaman:

Pray a lot to make (my) Reappearance hasten since my Reappearance is yours.

فقط دو جمله...

-          آدم هایی هستند که دنیا را روشن تر می کنند ، تنها به خاطر حضورشان در جهان. «مری داوسن هاگس»

-          در تکاپو... تا بهتر از آن باشیم که هستیم ، بهتر از این شیوه ای برای زیستن نیست. «سقراط»