انتظار سبز

روز مادر...

حضرت فاطمه (س) : بشر فی وجه المومن یوجب لصاحبه الجنة و بشر فی وجه المعاند

المعادی یقی صاحبه عذاب النار.

پاداش خوشرویی در چهره ی مؤمن ، بهشت است و خوشرویی در چهره ی ستیزه جویان ، صاحبش را از عذاب آتش باز می دارد.

میلاد «زهرای اطهر(س)» تنها واسطه ی ولایت و نبوت را به

پیشگاه امام زمان(عج) و همه ی مسلمانان جهان

تبریک و شاد باش عرض می کنم.

اِنَا اَعطَیناکَ الکُوثَر...

بزمی به حریم کبریا بر پا شد

«کوثر» زخدا به مصطفی اعطا شد

هر قطره زآب کوثر افتاد به خاک

یک باغ گل محمدی پیدا شد

از عرش گوئی بر زمین نور می پاشند و ملائک طبقهای نورانی عرفان، پاکی و عفت را شادی کنان و پایکوبان بر اهل ارض ارمغان آوردند و آسمان غبطه می خورد بر زمین که چگونه در این روز «راز آفرینش» ، «فاطمه(س)» را بر خود جای می دهد و چه زیبا خداوند بر این «خلقت محبوبه» اش مباهات می نماید.

امروز میلاد حضرت فاطمه الزهراء(س) است.

« فاطمه ای که نور عظمتش از نور خداوند عزوجل آفریده شد و چون فروغش بر آسمانها و زمین پرتو افکند همه ی آنها را به نور خود روشن ساخت و دیدگان فرشتگان خیره شد پس در برابر خداوند به سجده افتادند و عرضه داشتند: با الها، این چه نوری است؟ » ¹

تکه ای کوچک و زیبا، گنجاندن این تکه ی زیبا در ذهن کاری است بس مشکل...

حتی تصور کردن این تکه ی کوچک انسان را غرق در عظمت وجودی حضرت فاطمه الزهراء(س)می کند.

این چه انسانی است که آفریده شدن نورش فرشتگان را خیره می کند! و آنان را به سجده می برد!! چه فضای زیبا و معنوی است...

خدایا من با خواندن این تکه ی کوچک نمی توانم عظمت آفرینش فاطمه الزهراء(س) را برای خودم حلاجی کنم!!!

اشک هایم جاری می شود، مگر از که سخن می گویم و می نویسم؟!

اوکیست که وقتی می خواهم به او بیاندیشم ، یا درباره اش بنویسم لرزه را بر اندامم حس می کنم و بغضی گلویم را فشار می دهد که قادر به بیان کردن احساساتم نیستم!

«این همان بانویی است که پدرش او را «ام ابیها» می نامد و«فداها ابوها» می گوید.» ²

زهرا جانم، در چنین روزی از تو می خواهم به حق نام زیبایت " فاطمه "

مرا، پدر و مادرم ،خانواده ی عزیزم و هرآن کس که از من التماس دعا دارد را از آتش دوزخ دور بداری و در سخت ترین روزها شفاعتمان نمایی ؛ تو را به جان فرزندانت قسم می دهم ، خواسته ام را رد نکن.

فاطمه جانم، از تو می خواهم تا منتظری باشیم که فرزندت مهدی موعود(عج) از ما انتظار دارد. سوز عاشقی را بر ما بچشان؛ تا از دوری فرزندت پر پر شویم ، ما از فراق او نه او از فراق ما!!!

تو را به جان فرزندانت قسم می دهم، حاجتم را روا کن.

«الهی آمین یا رب العالمین» - 12/4/86

________________________________

1و2 – بر گرفنه از ویژه نامه ی گرامیداشت هفته ی زن

««« مادر عزیزم روزت مبارک »»»

|لينك مطلب| نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم تیر 1386 ساعت 9:44 توسط سعیده |

زندگی کن...

با دو کس جدال مکن؛ با شخص عاقل بردبار، و با شخص نادان و

کم عقل. زیرا اولی بر تو چیره می شود و دومی تو را می آزارد.

«امام صادق(ع)»

**************************************************

تو یه ماه خاصی دارم انتظار سبز رو برای اولین بار به روز می کنم. ماهی که همیشه یه احساس خاصی نسبت بهش دارم!

احساس دگرگونی، احساس عجیب زندگی، احساس دگر اندیشی، احساس نو شدن، احساس دلتنگی به من حقیقی و اندوه و شادی در آن واحد! و غوغایی که وجودم رو فرا می گیره تا این احساس گنگ رو التیام بدم ...

این ماه یه روز خاصی برام داره، روزی چون آغاز بهار زندگیم ...

یا رب دل پاک و جان آگاهم ده

آه شب و گریه ی سحر گاهم ده

در راه خود اول زخودم بیرون کن

وآنگه بیخود به سوی خود راهم ده

«خواجه عبدا...انصاری»

از صمیم قلب آغاز بهار زندگی همه ی دوستانی رو که تو

این ماهه تبریک عرض می کنم.

آموخته ام که...

- آموخته ام که بهترین کلاس درس دنیا، کلاسی است که زیر پای پیرترین فرد دنیاست.

- آموخته ام که وقتی عاشقیم،عشق ما در ظاهر نیز نمایان می شود.

- آموخته ام که تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند، کسی است که به من می گوید: تو مرا شاد کردی!

- آموخته ام که هرگز به هدیه ای از طرف کودکی «نه» گفت.

- آموخته ام که برای کسی به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم، دعا کنم.

- آموخته ام که مهم نیست که زندگی تا چه حد از ما جدی بودن را انتظار دارد. همه ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم.

- آموخته ام که گاهی تمام چیزهایی یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن دست او، و قلبی است برای فهمیدنش.

- آموخته ام که راه رفتن کنار پدرم در یک شب تابستانی در کودکی، شگفت انگیزترین چیز در بزرگسالی است.

- آموخته ام که پول شخصیت نمی خرد.

- آموخته ام که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگی را تماشایی می کند.

- آموخته ام که خداوند همه چیز را در یک روز نیافرید.پس چه چیز باعث شده که من بیندیشم می توانم همه چیز را در یک روز به دست بیاورم؟

- آموخته ام که چشم پوشی از حقایق، آنها را تغییر نمی دهد.

- آموخته ام که این عشق است که زخم ها را شفا می دهد نه زمان.

- آموخته ام که هیچ کس در نظر ما کامل نیست، تا زمانی که عاشق بشویم.

- آموخته ام که زندگی دشوار است، اما من از او سخت ترم.

- آموخته ام که آرزویم این است که قبل از مرگ مادرم، یکبار به او بیشتر بگویم دوستش دارم.

- آموخته ام که لبخند، ارزان ترین راهی است که می شود با آن، نگاه را وسعت داد.

- آموخته ام که نمی توانم احساسم را انتخاب کنم، اما می توانم نحوه برخورد با آن را انتخاب کنم.

- آموخته ام که همه می خواهند روی قله کوه زندگی کنند، اما تمام شادی ها و پیشرفت ها وقتی رخ می دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستیم.

گمشده ای دارم یا گم شده ام؟!

روزها از پی هم می گذرد

در هیاهوی زمان

گمشده ام.

در جاده ی تنهائیم، از کسی، هم نفسی می پرسم : گمشده ای دارم؟

- لبخندی زد و گفت بهم : نه ، گمشده ای

تو گمشده ای، وز هر چه کند بدی، از هر دیدی گنه روی مگردان

آزاد بمان شاد بزیست چون من

چون دیدم بدی از هر که، وز هر کس گنهی دیدم

بگذشتم، صبر نمودم، آنگه از درگه ایزد من

خواستم تا بکند رحمت، ور بگشاید در

تا از همه ی خوبی کز او بخواستم

نصیبم گشت

من ماندم

او ماند

دوست ماند

دوست باش با همه کس حتی بکند بدی، حتی ببینی از او شر

همه خوبیم، همه از نوریم

همه از خاکیم

مگر که هستیم ما؟

بگذر ، تو هم بگذر تا فرجی شود ای دوست

تا مرحمتی آید

همه از اوئیم

ما می رویم زین جا

آن جا که همه خوب است

جز پاکی در آن نیست

همه خیر است، شر نیست

آزاد شو ای دوستم

پیدا، رها چون من!

«نجوای دل»

|لينك مطلب| نوشته شده در جمعه یکم تیر 1386 ساعت 12:49 توسط سعیده |