كجايي اي همه هستي من

بيا و نيستي مرا  هستي بخش

كجايي اي آرام بخش دلم

بيا و اين دل بي تب و تاب مرا آرام بخش

كجايي اي شفا بخش وجودم

بيا و اين درد مرا تسكيني بخش

كجايي  اي ناجي مشكلاتم

بيا و مرا از گرداب مشكلات نجاتم ده

تو را مي خوانم با تمام وجود بيا  بيا كه با آمدنت بهاري است در زندگي ام!!!

                                                                                     نجواي دل

اشك در چشمم حلقه بسته

دلم هواي يار را كرده

بوي آمدنت تپش ها ي قلبم را دو چندان مي كند

خيلي دلتنگم  آزرده از خويشتن خويش

ميخواهم براي لحظه اي به دور از اين زمان با تو باشم

به يادت باشم و عاشقانه صدايت كنم

مي خواهم براي لحظه اي به زلالي و پاكي آب با عمق وجود بخوانمت

مي خواهم براي لحظه اي كه شده بي ريا و به دور از تعلقات اين دنيا  چشمم را ببندم و

زنجير بسته شده را بگسلم

و عا شقا نه فر ياد بزنم  اي علم دار زمانه  اي  مهدي مو عود به حرمت دل ها ي 

عا شق  نجاتمان ده

نجاتمان ده تا زنجير ظلم را بگسليم

و همه در جشن بزرگ زندگي شاد و مفرح با شيم

                                                   به آرزوي فرياد رسي آن روز

                                                                                     نجواي دل

دل ديوانه ي من در تب و تاب است

عطري را حس مي كنم  مدهوش كننده

دلربا اينجاست  خودم را گم كرده ام !!!

                                                                                        نجواي دل

صفا مي دهد و روح تازه مي بخشد  جهان هستي مي يابد  آرامش مهيا مي شود  از  

آمدنش نفس در سينه ها حبس و شوق ديدارش وصف ناپذير  براستي كه چه نيكوست

 زمين سر سبز و كوهها به وجد مي آ يند  دريا خروشان و آسمان صاف مي شود  ديگر

دلي دلتنگ نيست و چشمي را چشم براه نمي يابي  جهان سكوتي مي يابد به وسعت بي

 كرانها  چه بگويم  راستي از كه مي گويم و چگونه مي گويم  من حتي نمي توانم ذره اي

 از اين عظمت را به رشته ي تحرير بياورم ....

ولي دوست دارم بگويم...

از آشفتگي خود بيم دارم  از دلهره اي كه آرام ندارد و اما اميدي كه در وجودم

است...!!!

                                                                                          نجواي دل

از خداوند مي خواهيم كه به عرش و آنكه علوش بخشيد و به حق وحي و آنكه نازلش

نمود در ظهور نهمين نسل از امام حسين (ع)  تعجيل عنايت بفرمايد. تا جان    

خسته ي اين سوخته دلان حياتي تازه يابد پس بياييد ما هم پروانه صفت به كويش پرواز

كنيم و از اين همه فلسفه ها ي حيرت انگيز و زندگي بخش الهام گيريم و در اين عشق 

پاك بسوزيم و فناء في ا... شويم.

                                                يا مهدي تو بيا كه جمله هستي به صفاي تو بگردد

                                                                ((  آ مين  يا  رب العالمين  ))

راستي در اين وبلاگ  اگه  ايرادي در  نجواي دل  بود  ناراحت نشيد  چون  همه ي

مطالبي كه در آخر آنها  نجواي دل  نوشته شده همه حرف دل است و بس هر چند

 نالايق . دوست دارم كه با نظر محترمتون راهنماييم كنيد.